فوتبال
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
هميشه بچه ها رو دوست داشتم. اون وقتاييكه دانشجو بودم توي اتوبوس با بچه هاي دور برم دوست مي شدم حتي يكيشون برام نقاشيكشيد يادگاري.
توي خيابون، توي بانك ، دوست و آشنا...هميشه توي كيفم مثل جيب بابابزرگا شكلات هست. مامانا معمولا ازم تشكر مي كنن ياديدين مي گن به بچه كه گفتي مرسي...
اما اين منم كه ازشون ممنونم كه اجازه ميدن با بچه هاشون دوست شم يا براشون خوردني و هديه بگيرم. در برابر اون ذوق وخوشحالي من يه دنيا تشكرم ازشون بكنم كمه. وقتي به بچه ها نزديك مي شم، وقتي با مندوست مي شن يا فرضا هديه منو قبول مي كنن حس مي كنم خدا به من نزديكتره، حس مي كنمدلم هنوز سياه سياه نشده ...
مامانا من خيلي ازتون ممنونم. از بچه هاينانازتونم همين طور. پس اين منم كه بايد تشكر كنم نه شما.
برچسب:
نویسنده: حسین عقیلی نیا